Neden karanlık yüreklerimiz? - Gündem Ajans - Medya Danışmanlık HizmetleriGündem Ajans – Medya Danışmanlık Hizmetleri

12 Ağustos 2022 - 00:13

Neden karanlık yüreklerimiz?

Keşke bir şiir okumuş,
Bir kedi sevmiş olsaydınız.
Belki bu kadar, kirletmezdiniz dünyayı…

-Turgut Uyar

Neden karanlık yüreklerimiz?
Son Güncelleme :

06 Şubat 2021 - 16:59

48 views

Keşke bir şiir okumuş,
Bir kedi sevmiş olsaydınız.
Belki bu kadar, kirletmezdiniz dünyayı…

-Turgut Uyar

Turgut Uyar, dizelerine ne kadar da güzel dökmüş sevgisizliği. Karartıp yüreklerimizi, kötülüğe teslim etmek daha kolayımıza geliyor hep. Ne zaman başladı bu kötülükler? Habil ile Kabil’e mi dayanıyor acaba ucu? Hep bir öfke hâkim sokaklarda. İnsanlar birbirlerine asık suratlarla bakıyor artık. Hayır ya bu pandemiden önce de vardı. Bana kalırsa doğuştan gelmeye başladı bu sevgisizlik. Kalıtsal, belki de dünyanın düzeni haline geldi. Biz de bu düzene ayak uydurmak gibi bir misyon edindik kendimize…

Sevemiyoruz hiçbir şeyi… Ne bir ağacı ne bir hayvanı ne de bir insanı… Sevginin gözle gördüğümüz kısmı da zaten yapmacık, göstermelik veyahut mecburiyet…

Yüreğimizin karanlığı ile kirletiyoruz bu güzelim dünyanın mavisini… Her yeri griye boyayıp geçiveriyoruz üstünden amansızca… Kırıp döküyor, ezip geçiyoruz. Karartıyoruz tüm gün ve geceleri. Yıkıyoruz hayalleri, öldürüyoruz umutları…

Ne kadar çok kirletiyoruz bu dünyayı. Sevgisizlik, kibir ve nefretimizle… Bu kadar zor bir şey mi iyi olabilmek? Kırmadan, dökmeden yaşamak.

***

Sevemiyoruz bir türlü ve sevemediğimiz gibi haddimizi de bilemiyoruz aslında… En çok da saygı gösterme yetisinden uzaktayız. Düşüncelere, inançlara karşı o kadar hoşgörüsüzüz ki; bize düşmeyen, bize ait olmayan konulara dilimizi, gözümüzü değdirmeden duramıyoruz. Anlamıyoruz her şeyden öte ya da görmüyoruz karşımızdakinin kırgınlığını, kızgınlığını… Hemen yaftayı yapıştırıp etiketlemeyi iyi biliyoruz. Sadece kendi hayatlarımızla meşgul olmak; kendi başarılarımıza imza atmak; kendi sevinçlerimizi oluşturmak yerine hemen uzatıyoruz elimizi kolumuzu yanı başımızdakine. Dost dosta, kardeş kardeşe düşman oluveriyor.

Mesela türküler söyleyip, kadehleri tokuşturmak yerine hemen doğrultuveriyoruz silahlarımızı… Karanlıklarla doldurup yüreğimizi, öfkeler kusuyoruz… Oysa kardeşçe yaşamayı beceremiyoruz. Kibir mi, kıskançlık mı yoksa kendimize duyduğumuz nefret mi besliyor bu amansız sevgisizlik hastalığını?

***

Yüreğimizi temize çekebilsek keşke… Yeni baştan başlasak bu dünyanın düzenine. Tutuşsak el ele, sarılsak yüreklerimizle birbirimize… Zaten zor olan bu hayatın bir de çekilmez yanı olmasa düşmanlığımız… Ama mümkün mü böyle bir barış? Sevgisizliğe sevgi, merhametsizliğe merhamet bahşetmek…

***

Söylesenize, neden bu kadar karanlık yüreklerimiz?

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.