Ömür dediğin… - Gündem Ajans - Medya Danışmanlık HizmetleriGündem Ajans – Medya Danışmanlık Hizmetleri

18 Ağustos 2022 - 20:01

Ömür dediğin…

Vazgeçmek ne büyük lüks. Bağlarım kanayınca anladım. Ömrüm, düşlerimle var olma çabasında

Ömür dediğin…
Son Güncelleme :

30 Ağustos 2021 - 20:11

26 views

Vazgeçmek ne büyük lüks. Bağlarım kanayınca anladım. Ömrüm, düşlerimle var olma çabasında. Ne yazık hayal kuramayana. Başka türlü nasıl, neye sığınır ki insan denilen bir nefeslik can. Çağlar boyu süren bu yaşamın yükü öyle ağır ki; taşınmaz, tohum gibi bir avuç umut olmadan. Yeşertiyorum köklerimle dünyamı, olabildiğince; dalları kime, neye uzanacak, bilmeden.

Okşuyor kanatlarımı bir ılık rüzgar. Yazgıma hemdem olmuş, kısa bir dilim zaman. Payıma düşen kadar özgür ve tutsak haldeyim; ışığım ve karanlığımın sonsuz savaşında. Bu yüzdendir ki her şey birbirinin dengince bir o kadar imkansız, bir o kadar mümkün.

Acı ve hüzün yaşamın kara deliği gibi, direnmeyi bilmeyene. Nice kuşatmalara gark olunca anladım. Ve öğrendim, siyahın da bir fırçacık beyazla açıldığını. Amansız bir derdi, derme çatma bir şiire dönüştürebilmek gibi. Belki bir efkarın paylaşımından kazanılan bir dost gibi. Ya da bir kara bulutun bıraktığı yağmur… Altında sırılsıklam… Yıkanmış ruhuma sarılınca anladım. Zoru kolay, siyahı beyaz yapabilmekmiş bütün mesele.

Yaprak döküyor işte bir yanım; bir yanım bahar bahçe. İndiğim gibi çıkıyorum, ömrümün merdivenlerini. Az önce ağlayan gözlerim, şenleniyor bir ezgiyle. İçim coşkun bir nehir. Taşıyor insanoğlunun derdini, kavuşacağı denize.

Gönlüm de, memleket gibi. Biraz yuva, biraz gurbet ve hasretlik var içinde. Hele hasret. Ah şu ayrı düşmeler. Yakıyor yüreğimi havya gibi, gövdeme desenler çizerek. Yemin olsun; yandıkça, çoğaltacağım ormanlarımı. Ve sevgiyle ezeceğim, öfkeyi ve nefreti. İlk günkü heyecan ve umutla, sekerek yürüyemiyorum belki bu dikenli yolları. Hatta bazen kötü yanım şahlanıyor bunca zulmün esirliğinde. Ama yemin olsun; susturacağım içimdeki dilsiz, zilli şeytanı.

İzini taşıdığım her şey… Dünyanın telaşı ve farfarası… Şahididir tüm yaralarıma, ömrümün baharları. Ömrüm şimdi kimlerin asılsız vicdanında? Ki ne çare, boran da, seher yeli de hak görülmüşse. Yaşamak öyleyse…

“Bir insan ömrünü neye vermeli?
Harcanıp gidiyor, ömür dediğin.
Yolda kalan da bir, yürüyen de bir
Harcanıp gidiyor, ömür dediğin”

Yaşamak bir
kaya gibi, kenarında denizin. Biraz sudan, biraz güneşten ve fırtınadan aşınmak gibi, bir ömrü tüketmek. Toprak olana dek…

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.