Ruhsal yolculuk - Gündem Ajans - Medya Danışmanlık HizmetleriGündem Ajans – Medya Danışmanlık Hizmetleri

19 Ağustos 2022 - 16:23

Ruhsal yolculuk

Ruhumu okumayı öğrendim. Aynı ilkokula yeni başlayıp da okumayı sökmüş küçük bir çocuğun heyecanıyla

Ruhsal yolculuk
Son Güncelleme :

10 Ekim 2021 - 20:44

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.

Jorge Luis Borges

***

Ruhumu okumayı öğrendim. Aynı ilkokula yeni başlayıp da okumayı sökmüş küçük bir çocuğun heyecanıyla. Nasıl da muazzam bir hismiş, anlatamam. Her okuduğum cümlede yeni bir benle karşılaştım.

İlk olarak yaralarımla yüzleştim. Bazıları geçmiş, bazıları hala kanıyordu. Şaşırdım, asıl yaralarımın gerçekliğiyle yüzleşince. Sonra hayallerimi buldum, paragrafların arasında. Aslında sanılanın zıddıymış meğer hepsi…

Ruhum bana ilham veriyordu. Kimdim ben? Bu hayattaki amacım neydi? Her günün bendeki aslı neydi? Teker teker keşfediyor, özüme indikçe farklı yüzümle karşılaşıyordum.

Kusurlarımı gördüm, kabullendim, barıştım onlarla… Hatalarımı tanıdım birer birer… Her birinin beni dönüştürdüğü şeye odaklanınca büyülendim, büyüyüşüme…

“Aslında çok da zor olmamalı insanın kendisiyle barışması” diye geçti içimden. Zor değildi, imkânsız da… Başardım!

***

Kimler vardı içimde; kimileri ölmüştü, kimileri gömülmüştü derine. Dokundum ruhumun çocuk kalbine sonra yine masmavi oluverdi her şey. Ömrümün dokunduğu her yeri gezdim yeni baştan. Sanırım Tanrı beni baştan yaratıyor gibiydi. Yeniden doğmuştum bu keşifle…

Bağımlısı olduğumu sandığım kişilerin, aslında bağımlılığım olmadığını anladım. Gözyaşlarımın zayıflık değil gücüm olduğunu kavradım. Ezilen yanımın beni var ettiğine inandım. Sonra bana dokunan herkesin bende bıraktığı yansımalarına odaklandım. Kişilerin aslında sadece hikâyeden ibaret olduğu gerçeği çarptı yüzüme. Hiçbiri gerçek değildi. Ne kan bağı ne de can bağı sarabiliyordu yüreğimdeki ıssızlığı. Yine de “Olsun” dedim. Vardır elbet her şeyin bir yeri, gerçek olmasalar da…

Bir ara aynadaki yansımamla karşılaştım. Ürktüm önce gözlerimde gördüklerimden; sonra dikkatle inceleyince göz çukurumdaki halkaları, aslında oralarda bir yerlerde hala küçük bir çocuğun gizlendiğini fark ettim. Neydi onu hala orada tutan şey? Kim bilir belki de o da aslını bulmayı bekliyordur.

***

Ucube gibi görünen bu hayatın aslında ne kadar masum olduğunu bir bilseniz… Yaşandıkça anlamını katıyor içine… Pek bir çetrefilli gibi… Oysa o çetrefil, hayattan değil kişinin zihninden doğuyor gerçekliğe.

Şimdi uzanıp boylu boyunca yaşamın geri kalan perdesinde bizi bekleyen sürprizlere hazırlanmak gerek. Madem yeni baştan başlayamıyoruz, o halde kalan kısmında eksikleri kapatmalı uzun uzadıya…

Ölmediysek ve hala yaşıyorsak eğer, demek ki umut her zaman oralarda bir yerlerde bizi bekliyor.

***

Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85’indeyim ve biliyorum…
ÖLÜYORUM…

Jorge Luis Borges

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.